Sarkoidoza i płuca

Sarkoidoza – może wystąpić w każdym narządzie w organizmie. U większości pacjentów wpływa na płuca i węzły chłonne (sarkoidoza płucna). Poniższe informacje są właśnie dla tych ludzi.

pluca

Trwałą remisję i znaczące ustąpienie objawów można uzyskać dzięki preparatowi Immunomodulin. → czytaj więcej

Funkcja płuc a sarkoidoza


Jeśli występuje powiększenie węzłów chłonnych, istnieją również nieprawidłowości w miąższu płuc. Węzły chłonne są powiększone w centralnej klatce piersiowej, zwykle po obu stronach tchawicy.

Funkcją płuc jest przenoszenie tlenu z powietrza do krwi, a także wydalanie z organizmu dwutlenku węgla. Dzieje się to wszystko w tkance płuc zwanej miąższem płuc. W sarkoidozie płuc miąższ ulega stanowi zapalnemu. Białe krwinki zakłócają wchłanianie tlenu i uwalnianie dwutlenku węgla. Ponadto, nagromadzenie krwinek białych (znane również jako ziarniniaki) może wystąpić w układzie chłonnym (system limfatyczny jest ważną częścią układu odpornościowego) w płucach. Ziarniniaki niekorzystnie wpływają na funkcjonowanie płuc i mogą powodować blizny. Hamuje to rozciąganie płuc, a zatem ich pojemność. To z kolei prowadzi do trudności w oddychaniu.

Najczęstsze objawy sarkoidozy płuc:

– Duszność, zwłaszcza podczas ćwiczeń
– Suchy kaszel
– Ból w klatce piersiowej

Najnowsze badania dowodzą, iż L-formy bakterii są przyczyną choroby

Klasyfikacja sarkoidozy


Na podstawie RTG klatki piersiowej, będzie można sklasyfikować chorobę w jednym z kilku etapów. Wystąpi ona zwłaszcza w układzie limfatycznym lub miąższu płuc.

Etapy sarkoidozy:
Etap 0: Brak widocznych nieprawidłowości w rtg klatki piersiowej
Etap 1: węzły chłonne są powiększone w centralnej klatce piersiowej, zwykle po obu stronach tchawicy
Etap 2: powiększone węzły chłonne oraz nieprawidłowości w miąższu płuc
Etap 3: Tylko nieprawidłowości w miąższu płuc
Etap 4: Ciężkie bliznowacenie miąższu płuc

 

Sposoby na potwierdzenie stanu


Prześwietlenie rentgenowskie – może dać obraz zaburzeń płucnych. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, na ogół wykonywane są dodatkowe badania, aby potwierdzić diagnozę.

Test funkcjonalny płuc – spirometria testuje oddychanie. Test objętości płuc mierzy całkowity rozmiar płuc. Test przesyłu gazu mierzy ilość tlenu, która przechodzi z płuc do krwi.

Tomografia komputerowa – łączy prześwietlenie rentgenowskie oraz technologię komputerową do tworzenia szczegółowych obrazów wnętrza ciała.

MRI – używa pola magnetycznego i fal radiowych. Pokazują one nieprawidłową tkankę wyraźniej niż TK. MRI jest rzadko używane do badania płuc, ale może być przydatne do sprawdzenia innych narządów.

Skany jądrowe – na przykład skany PET i skanowanie oktreotyd. Pacjent połyka znacznik promieniotwórczy. Techniki te mogą być czasami używane w połączeniu z CT lub MRI w celu zapewnienia jeszcze bardziej szczegółowych obrazów.

Bronchoskopia – polega na wsuwaniu cienkiego, rurowego urządzenia w celu zbadania płuc. Płukanie to technika stosowana czasami w bronchoskopii, która wykorzystuje wodę i sól, aby wyodrębnić komórki do badań pod mikroskopem.

Biopsja – podczas bronchoskopii lekarz bierze kawałek tkanki płuc (biopsja) w celu zbadania jej pod mikroskopem. Biopsja może zawierać również komórki z zapaleniem z węzłów chłonnych. W kilku przypadkach do uzyskania biopsji niezbędna jest operacja. Technika ta jest często stosowana, gdy lekarze chcą potwierdzić, że podejrzewaną chorobą jest sarkoidoza. Najczęściej technika ta jest nazywana VATS.

 

Przebieg choroby


Sarkoidoza jest chorobą, która dotyka ludzi w różny sposób i ma nieprzewidywalny przebieg. Większość osób odzyskuje zdrowie w ciągu kilku lat.

 

Leczenie


Leczenie ma na celu pomóc złagodzić objawy choroby. Większość pacjentów z sarkoidozą płuc odzyskuje zdrowie w ciągu kilku lat. Czasami nie jest potrzebne leczenie. Lekarz może przepisać leki, jeśli na przykład występuje awaria płuca lub bliznowacenie w tkance płuc. Nie ma lekarstwa na sarkoidozę. Celem przepisania leków jest stłumienie zapalenia płuc podczas gdy choroba jest aktywna.

Kortykosteroidy – np. prednizon, mogą być stosowane przez okres jednego roku lub dłużej. Mogą one być brane do stłumienia objawów choroby.

NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne) to leki przeciwzapalne, jak aspiryna, które są również łagodnymi środkami przeciwbólowymi.

Metotreksat jest zwykle podawany w połączeniu z kortykosteroidami; w postaci tabletek lub zastrzyków.

Nowe zabiegi – powyższe zabiegi mają stłumić zapalenie i w konsekwencji objawy choroby, ale mogą mieć skutki uboczne. Nowe leki takie jak infliksymab i adalimumab (tak zwane inhibitory TNF) są czasami stosowane w leczeniu trudnych i ciężkich postaci sarkoidozy.